<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165</id><updated>2011-09-04T06:51:49.045-07:00</updated><title type='text'>Tentang Yusuf</title><subtitle type='html'>sebuah blog tentang coretan dan rakaman sobat-sobat makhluk yang bernama Yusuf Fansuri</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>18</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-3450607355841474104</id><published>2007-11-06T04:27:00.000-08:00</published><updated>2007-11-06T04:28:51.394-08:00</updated><title type='text'>TENTANG SAJAK SUNYI MAKNA</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBd6oFu_8I/AAAAAAAAAG8/pMPeKDxoioQ/s1600-h/PHARO.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBd6oFu_8I/AAAAAAAAAG8/pMPeKDxoioQ/s400/PHARO.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129703237350260674" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://www.blogger.com/profile/13483635788721927242" onclick="" rel="nofollow"&gt;pharmy53&lt;/a&gt;  said...&lt;p&gt;Adinda Yusuf seperti memahami riak rasa yg mengalun lautan fikir kekanda.Semoga adinda diberkati Ilahi.&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-3450607355841474104?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/3450607355841474104/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=3450607355841474104' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/3450607355841474104'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/3450607355841474104'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/11/tentang-sajak-sunyi-makna.html' title='TENTANG SAJAK SUNYI MAKNA'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBd6oFu_8I/AAAAAAAAAG8/pMPeKDxoioQ/s72-c/PHARO.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-5660421130434827456</id><published>2007-11-06T04:25:00.000-08:00</published><updated>2007-11-06T04:26:40.629-08:00</updated><title type='text'>TENTANG 5 SAJAK PENDEK YUSUF FANSURI</title><content type='html'>&lt;dl id="comments-block"&gt;&lt;dt id="c2150034990073378377"&gt;  &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/08795493673302570196" onclick="" rel="nofollow"&gt;taufek18&lt;/a&gt;  said...&lt;/dt&gt;&lt;dd&gt;&lt;p&gt;Yusuf, sajakmu kian pergi ke kolam makna namun kolam makna yang gagal dikesani ibarat sekadar mengocak air di permukaan yang luasnya terlalu terbentang. Batu yang dilempar itu tak timbul-timbul kerana dibelenggu keakuanmu yang tidak singgah ke mana-mana. Batu yang kita lemparkan itu harus singgah ke batang hidung semua orang dalam segenap ruang dan batas waktu. Waktu kita kian singkat Suf namun perjuangan mesti diteruskan.&lt;br /&gt;Kita mesti menjerit tetapi jeritan dalam ruang gelap tidak melonjakkan kita. Aku seberapa boleh ingin melonjakkan dirimu ke ruang sastera yang setinggi mungkin tetapi ia mesti kau mulakan dengan kegagahan untuk bermain dgn akal dan sentimen yang terurus. Sayang sajak-sajakmu ini tidak diangkat dalam forum yang selayaknya dan diberi kelas yang ditentukan tarafnya. Namun jangan risau, kau serahkan segalanya pada aku, mana yang termampu aku lakukan, aku akan pergi ke arah itu walau dgn hanya titis peluh dan airmata yang terakhir.&lt;/p&gt; &lt;p class="comment-timestamp"&gt;12:40 PM&lt;/p&gt; &lt;span class="item-control"&gt;&lt;a style="border: medium none ;" onclick="" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=11792712&amp;amp;postID=2150034990073378377" title="Delete Comment"&gt;&lt;img style="border: medium none ;" src="https://www.blogger.com/img/icon_delete13.gif" alt="Delete" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; &lt;/dd&gt;&lt;dt id="c9096643841381277037"&gt;  &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/14636993781892155573" onclick="" rel="nofollow"&gt;dahirisaini&lt;/a&gt;  said...&lt;/dt&gt;&lt;dd&gt;&lt;p&gt;agak lama xjenguk laman sahabat ini, apa khbar sahabat? sahabat ruang waktu yg trcicir dan sekolam prtemuan telah menemukan kita dalam kancah yg kurang memuaskan. apa yg pasti kata tuan hj taufek memang jelas dan telus. makna sajak sahabat memiliki sesuatu yg bernilai, tapi syg sahabat tak meletakkan setinggi cita kerana mungkin kekangan seketul batu yg harus dipecahkan menjagi ketulan kecil. apapun saya turut kagum dgn lontaran bahasa puisi sahabat. penuh nada sufi yg sukar diterka dgn mata kasat, tapi memrlukan renungan yg satu dan jitu. teruskan usaha sahabat. yg jelik dtg dari saya, yg baik dtg dari Allah. salam.&lt;/p&gt;&lt;/dd&gt;&lt;/dl&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-5660421130434827456?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/5660421130434827456/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=5660421130434827456' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/5660421130434827456'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/5660421130434827456'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/11/tentang-5-sajak-pendek-yusuf-fansuri.html' title='TENTANG 5 SAJAK PENDEK YUSUF FANSURI'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-4188632101559746846</id><published>2007-11-06T04:15:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T19:19:15.447-07:00</updated><title type='text'>TENTANG MENYARUNG JUBAH UNDAN</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Komentar tentang sajak "Menyarung Jubah Undan" di blog http://yusuffansuri.blogspot.com/&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBcoYFu_6I/AAAAAAAAAGs/GpsOPVLvbO4/s1600-h/Taufek.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129701824306020258" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBcoYFu_6I/AAAAAAAAAGs/GpsOPVLvbO4/s400/Taufek.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onclick="" href="http://www.blogger.com/profile/08795493673302570196" rel="nofollow"&gt;taufek18&lt;/a&gt; said... &lt;dl id="comments-block"&gt;&lt;dd&gt;&lt;p&gt;Tentang undan - A symbol of transformation of mind and idea where the words play it part to penetrate into writer"s hope and intentions. Swan reflect a sacred mind and sincere pledge where writer didnot expect much in anything but intially bless and pray for good doings. Semoga segalanya indah, bercaya dan berarti dalam hidupmu Suf.&lt;/p&gt;&lt;/dd&gt;&lt;/dl&gt;&lt;br /&gt;&lt;dl id="comments-block"&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;dd&gt;&lt;br /&gt;&lt;/dd&gt;&lt;/dl&gt;&lt;dl id="comments-block"&gt;&lt;dt id="c906626826205855830"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBc6IFu_7I/AAAAAAAAAG0/9z5Iv-rUQo4/s1600-h/Dahiri.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129702129248698290" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBc6IFu_7I/AAAAAAAAAG0/9z5Iv-rUQo4/s400/Dahiri.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onclick="" href="http://www.blogger.com/profile/14636993781892155573" rel="nofollow"&gt;dahirisaini&lt;/a&gt; said...&lt;/dt&gt;&lt;/dl&gt;&lt;dl id="comments-block"&gt;&lt;dd&gt;&lt;p&gt;biarlah baju undan itu disarung dgn tertib dan penuh impian,&lt;br /&gt;sesekali menjadi undan sungguh bermakna kerana ia juga ciptaan yang maha kuasa. selamat berkarya.&lt;/p&gt;&lt;/dd&gt;&lt;/dl&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-4188632101559746846?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/4188632101559746846/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=4188632101559746846' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/4188632101559746846'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/4188632101559746846'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/11/tentang-menyarung-jubah-undan.html' title='TENTANG MENYARUNG JUBAH UNDAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RzBcoYFu_6I/AAAAAAAAAGs/GpsOPVLvbO4/s72-c/Taufek.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-7552273691341206057</id><published>2007-04-28T02:12:00.000-07:00</published><updated>2009-06-03T19:20:49.608-07:00</updated><title type='text'>TENTANG TEORI</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RjMQAvUO5NI/AAAAAAAAADc/13U9HgjIz1M/s1600-h/wq-iceberg-underwater.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RjMQAvUO5NI/AAAAAAAAADc/13U9HgjIz1M/s400/wq-iceberg-underwater.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5058404411354571986" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Salam....&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Terima kasih di atas refleksi saudara-saudara mengenai topik " Bukan Terlalu Peribadi" di dalam Laman Energi Cintakasih ini. Ramai yang cukup teruja dengan isu terbabit dan banyak pendapat-pendapat yang bernas telah diperturunkan. Hujah-hujah yang bijaksana daripada pemikir-pemikir sastera Darul Hana.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dari Sdr Pena Alam, yang bijak dengan ketajaman simpulan bahasa. Ternyata bahasa melayu masih boleh bertahan untuk menyampaikan maksud yang cukup penting dan bermakna.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dari Sdr Dr Ghostiq, yang punya diri yang cukup mistik. Bermain dengan rekayasa dan jungkir balik kata-kata. Yang boleh membaca retorika seorang pencuri.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dari Sdr Armiza, yang bersemangat APi yang turut membakar kata-katanya sama sekali. Tempiasnya ibarat tsunami, mendabrak dalam kelembutan satu-satunya mawar dalam dikelilingi duri APi.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dari Sdr/Sdri Citrasukma, penuh adab sopan, santun menutur bahasa, halus menyulam kata. Saran yang membina dan hujah yang membara. Nasihat berlapitkan sutera dalam perjalanan mencari rama-rama.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dari Sdr. Roslan, yang lebih mengerti dan memahami dunia seni yang penuh hadangan dan halangan dari benua jauh. Sesekali hadir dengan ketelitian pemerhatian dan membuka huraian penuh makna.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Terharu dengan respon anda semua. Nun di sudut hati saya betapa anda semua cukup menyayangi dunia sastera Darul Hana. Keperihatinan anda adalah kunci laman ini. Masih ada ruang-ruang tertentu untuk berbincang dan membuka peluang untuk para seniman berinteraksi. Walaupun jurang ilmu berbeza tetapi anda semua mencintai BAHASA dan SASTERA, berbicara senada.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Kembali kepada lontaran tajuk Teori Bongkah Ais yang menjadi subjek kepada mesej saya. Bukan cuba berteori selaksa cuma cuba berkongsi ilmu seadanya di dada.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Bukan masalah artikel tersebut terlalu peribadi! Bukan masalah Sdr Zach2bach gagal menembusi arena kampungan! Bukan masalah unsur kekaguman Sdr Zach2bach terhadap hasil cipta makhluk Yusuf Fansuri! Bukan cuba mencanang bakat tak seberapa seorang mahluk sastera! Bukan masalah APi dengan DBP &lt;em&gt;per se&lt;/em&gt;! Bukan masalah Yusuf Fansuri suka bermain balang kaca dan tidak mahu mengejar rama-rama! Bukan masalah ke media perdana atau tidak! Bukan isu melatah tak tentu arah, darah muda!&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Sebelum menulis artikel tersebut, sdr Zach2bach telah bertemu dan berbincang dengan saya secara peribadi. Banyak isu yang berbangkit cuba diperhalusi terlebih dahulu. Pada awalnya saya cuba menegah beliau untuk menulis tentang saya. Setelah berbincang dan memperhalusi idea,akhir kami berdua bercakap senada dan cuba memahami situasi yang berlaku dalam dunia sastera Darul Hana. Saya membenarkan beliau menulis hanya mengenai isi karya saya. Kerana bagi saya, siapalah saya dalam dunia "popular" sastera Darul Hana. Banyak lagi tokoh-tokoh maha hebat dunia sastera bumi Darul Hana.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Sebelum menghantar ke penerbit kami berdua kembali duduk berdiskusi menghalusi isi kandungan artikel tersebut. Hasil perbincangan dan penghalusan, akhirnya saya merelakan apa yang terkandung dalam artikel tersebut. Kerelaan saya sebenarnya atas dasar saya menghormati pendapat Sdr Zac2bach yang membuat saya cukup terkedu dan terharu. Kenyataan beliau adalah: KALAU TAK ADA ORANG LAIN NAK MENULIS PASAL ENGKAU, BIALAH AKU SAJA YANG MENULIS PASAL ENGKAU. AKU BANGGA KERANA ANDA MENJADI SAHABAT SAYA! KALAU KAWAN TAK CAKAP PASAL KAWAN, SIAPA LAGI? Begitulah ceritanya....&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Dan bukan juga masalah sdr Zach2bach seorang jaguh kampung! Nyata beliau punya keistimewaan tersendiri dengan terbukti artikel-artikel beliau berjaya menembusi PENTAS, malah cerpen pertama beliau terbit dalam antologi Bicara Tanpa Suara terbitan KekWWA tanah semenanjung. Juga kita sedia maklum beliau merupakan penyumbang atau kolumnis setiap Ahad, Utusan Borneo di kampung Darul Hana.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Apa yang sdr/sdri ulas sebelum ini hanyalah puncak bongkah ais sahaja. Ada isu yang lebih besar dari apa yang sdr/sdr perturunkan. Jika sahabat-sahabat cukup teliti dan cuba menelaah sejarah sastera Darul Hana, anda mungkin akan menemui pertanda-pertanda tertentu mengenai kewujudan masalah yang lebih besar dalam tanah sastera Darul Hana. Walaupun di atas tanah kita bisa mengejar rama-rama atau suka bermain balang kaca, rama-rama itu hanyalah ilusi yang dilukis oleh pelukis-pelukis halimunan dan balang kaca hanya menunggu masa untuk pecah terhempas ke lantai.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Isu artikel tersebut hanyalah satu contoh kecil berbanding banyak contoh-contoh aneh yang lain yang lebih besar. Alasan tidak menyiarkan artikel tersebut kerana terlalu peribadi adalah &lt;em&gt;"rubbish"! &lt;/em&gt;Tidak pernah kita terfikir bahawa kemungkinan sdr Zach2bach digam oleh agensi terbabit sepertimana yang berlaku dalam industri hiburan. Saya tidak terkejut jika ini berlaku kerana saya pernah berkongsi cerita bahawa ruangan sastera dan bahasa terlalu kurang penyumbang yang berminat. Tidakkah mungkin ramai penulis sudah tawar hati untuk menghantar artikel ke agensi terbabit kerana ada unsur-unsur peribadi.&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Malah hampir berlaku perkara yang memalukan dalam arena sastera Darul Hana, sebuah artikel yang cuba mengaitkan laman Sastera Sarawak sebagai laman penyebar fitnah, hampir-hampir tersiar di dalam ruangan setiap hari Rabu. Entah bagaimana artikel yang nyata cuba menyerang secara peribadi laman sastera Sarawak boleh terlepas dari pandangan ketua editor? Namun tindakan manusia prihatin dan tinggi semangat kemanusiaan berjaya menyelamatkan keadaan agar tidak menjadi lebih rumit. Sehingga sekarang manusia tersebut masih anonimus!&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Mungkin sdr Dahiri mempunyai pengalaman tersendiri! Lebih-lebih lagi berjaya memenangi hadiah drama baru-baru ini. Anda mungkin lebih mengerti? Mungkin juga sdr Roslan Jomel?&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Nampaknya saya terlalu banyak menitip kata, mungkin juga terlanjur bahasa, mungkin juga cuba bersenda atau tidakkah termimpi oleh kita untuk mengusulkan sebuah Suruhanjaya Diraja untuk menyiasat kemunduran Bahasa Melayu di Malaysia?&lt;/p&gt;  &lt;p style="color: rgb(255, 255, 255);"&gt;Saya akhir dengan sebuah puisi pendek:&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Sebuah Sajak&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Yusuf Fansuri&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" &gt;&lt;strong&gt;TEORI BONGKAH AIS&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt; &lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;tenggelamnya &lt;em&gt;TITANIC &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;bukan kerana agam binaannya&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;berpunca segala hanya  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;dari seketul ais cuma&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;di dalam lautan terbenam&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;sejarah tak pernah berdusta&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;hanya manusia asalnya alpa&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;angkuh tinggi menjulang hasta&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;akhirnya tunduk menyembah&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;SANG PENGUASA!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt; &lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;Wallahualam....&lt;img src="http://us.i1.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/tsmileys2/40.gif" width="18" height="18" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;DINASOUR SASTERA: REFLEKSI SDR. ROSLAN JOMEL&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; Salam.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sebaik sahaja saya memegang buku Labryinth and Others Stories&lt;br /&gt;karangan Jorge Luis Borges di dalam Bordes, Times Square. Saya&lt;br /&gt;berlegar2 mencari bangku duduk. Hati saya senipis gelas. Dan fikiran&lt;br /&gt;saya mudah tersentuh sebaik sahaja memikirkan apa yang telah ditulis&lt;br /&gt;oleh sdr Yusuf sebagai jawabannya untuk menyimpul beberapa pandangan&lt;br /&gt;rakan2 sastera di dalam laman SS. Jarang benar kita berhadapan&lt;br /&gt;dengan sikap berterus-terang seperti yang telah dilakukan oleh sdr&lt;br /&gt;Yusuf demi memajukan penulisan Sastera di Sarawak. Jawaban sdr Yusuf&lt;br /&gt;nyaring. Dan kita sebagai rakan2 sastera di laman ini, tidak harus&lt;br /&gt;menutup muka kerana berasa malu. Pendedahan sdr Yusuf adalah lambang&lt;br /&gt;keberanian dan kebebasan pengucapan sasterawan dari generasi baharu.&lt;br /&gt;Biarlah apa yang terpapar itu buruk kelihatan. Supaya kita sedar,&lt;br /&gt;hidup itu sendiri tidaklah sebersih kertas A4.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tanpa perlu berpura-pura, sdr Yusuf memecah blok kaca hitam.&lt;br /&gt;Beberapa kepingan kacanya menikam ke dada kita. Inilah kenyataannya.&lt;br /&gt;Blok kaca yang didirikan oleh tangan halimunan untuk mengurung&lt;br /&gt;kreativiti subur. PENJARA kaca hitam itulah yang harus SEGERA kita&lt;br /&gt;robohkan!Persoalan asas yang dibawa sdr Yusuf bukan kecil. Tetapi&lt;br /&gt;memberat ke dalam. Bukan sekadar yang kelihatan di permukaan,&lt;br /&gt;seperti yang ingin sdr Yusuf maksudkan pada imej bongkah ais. Apa&lt;br /&gt;yang buruk selalunya terbenam di belakang dengan permainan&lt;br /&gt;halimunannya. Itulah punca hambatan yang ingin dimaklum oleh sdr&lt;br /&gt;Yusuf. Digambarkan penuh sinis oleh sdr Yusuf sebagai menyerupai&lt;br /&gt;bongkah ais yang terapung cantik kebiru-biruan. Di bawah sedar, Sdr&lt;br /&gt;Yusuf mengajak kita melihat dengan mata dalaman akan imej bongkah&lt;br /&gt;ais tersebut.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saya merenung sepintas lalu di rak buku. Memandang dengan sepasang&lt;br /&gt;mata yang sayu ke beberapa kulit buku novel2 antarbangsa tulisan&lt;br /&gt;seperti Kiran Desai, Jhumpa lahiri, Paulo Coelho, JM Coetzee mahu&lt;br /&gt;pun Margaret Artwood. Apa yang telah dilalui oleh sdr Yusuf telah&lt;br /&gt;terlebih dahulu pernah dirasai oleh saya. Kepada isu sebenarnya&lt;br /&gt;Mengapakah Wujud Dinasour Sastera di Sarawak?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saya mahu mengetepikan diri saya daripada dicengkam kuku Dinasour&lt;br /&gt;tersebut. Kita biarkan Dinasour itu reput di dalam kurungan kaca&lt;br /&gt;hitam binaannya sendiri. Lama kelamaan kewujudannya akan dilupai&lt;br /&gt;oleh kebijaksaan kita. Pada suatu masa nanti, kita akan melihat&lt;br /&gt;tinggalan tulangnya disusun dalam kurungan kaca dengan jelas. Hidup&lt;br /&gt;itu luas. Bukan di hujung perintah manusia2 lain. Saya ingin hidup&lt;br /&gt;positif. Membebaskan diri daripada kepungan mentaliti sang Dinasour&lt;br /&gt;purba. Kejayaan sdr Dahiri sebagai penulis paling berjaya dari&lt;br /&gt;Sarawak ke peringkat kebangsaan, memberi contoh terkini buat rakan2&lt;br /&gt;penulis. Sudah tentu, kita tidak mahu membiarkan sdr Dahiri berjuang&lt;br /&gt;sendirian di medan sastera kebangsaan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kita tidak perlu mencucuk Dinasour yang tidak kelihatan dengan&lt;br /&gt;lembing. Perbuatan sebegitu hanya menampakkan kemarahan. Tetapi&lt;br /&gt;dengan bakat dan kehebatan karya kita. Inilah senjata intelektual&lt;br /&gt;akan kita tunjukkan ke muka Dinasour yang bersembunyi di dalam&lt;br /&gt;kurungan kaca hitam binaannya itu. Saya amat percaya, Dinasour itu&lt;br /&gt;akan muncul dan mengalah dengan muka menahan malu. Dunia itu luas&lt;br /&gt;dan manusia2nya pelbagai. Menolak kepelbagai pemikiran adalah serupa&lt;br /&gt;kita menolak realiti hidup itu sendiri.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sekadar pandangan dari rakan pengunjung laman SS.&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-7552273691341206057?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/7552273691341206057/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=7552273691341206057' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/7552273691341206057'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/7552273691341206057'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/04/tentang-teori.html' title='TENTANG TEORI'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RjMQAvUO5NI/AAAAAAAAADc/13U9HgjIz1M/s72-c/wq-iceberg-underwater.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-6056362596793869757</id><published>2007-03-16T18:58:00.000-07:00</published><updated>2007-03-17T05:13:56.731-07:00</updated><title type='text'>TENTANG CINTA SI PEMAIN PEDANG</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RftLypZgz9I/AAAAAAAAABM/g-9cepSAy_g/s1600-h/Buku2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RftLypZgz9I/AAAAAAAAABM/g-9cepSAy_g/s320/Buku2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042707541249806290" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;em style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;a href="http://groups.yahoo.com/group/sastera_sarawak/message/6537" class="ygrp-subj"&gt;&lt;em&gt;Mendingin Realiti Dunia Pada Celahan Diksi Puitis&lt;/em&gt;&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Oleh Sdr. Roslan Jomel&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Buku "Cinta Si Pemain Pedang" selamat sampai ke tangan saya pada&lt;br /&gt;pagi 12 Mac ketika saya masih dibebani pembacaan halaman2 terakhir&lt;br /&gt;buku "Kewujudan Negara Israel - Suatu Kajian Tentang Gerakan Politik&lt;br /&gt;Zionisme" tulisan yang amat bermakna oleh cendiakawan muslim&lt;br /&gt;Perancis yang bernama Roger Garaudy. Tetapi sebelum itu, saya sudah&lt;br /&gt;mula diharukan oleh sebuah buku "Konflik Palestin &amp;amp; Israel" karangan&lt;br /&gt;Maszlee Malik, pensyarah di Jabatan Fiqh dan Usul Fiqh UIAM, yang&lt;br /&gt;amat obses dengan isu2 Palestin dan ditulis atas kesedaran semangat&lt;br /&gt;jihad, sehinggakan saya merasa tempiasnya ke muka. Menghayati&lt;br /&gt;tulisan informatif kedua2 buah buku tersebut adalah suatu pengalaman&lt;br /&gt;yang mendera dan menyiksa dalaman saya sebagai pembaca dari dunia&lt;br /&gt;kontemporer Malaysia. Pada ketika masyarakat dunia pelbagai jenis&lt;br /&gt;agama termasuk islam sekadar menjeling sebelah mata kepada&lt;br /&gt;perjuangan akidah di Baitulmuqadis, pada ketika rejim Zionis kian&lt;br /&gt;menelanjang maruah kaum muslimin Palestin, pada ketika saya&lt;br /&gt;merasakan mengapa saya berdiri di bumi Malaysia ini sebagai lelaki&lt;br /&gt;pesimis tanpa revolusi minda dengan hidup disalut plastik.., tiba2&lt;br /&gt;sdr Yusuf mententeramkan pandangan chaos ala babarian kehidupan&lt;br /&gt;semasa ini melalui buku antologi puisi2 yang menyurat dengung&lt;br /&gt;cintanya. Serabut peperangan genosid, politik perkauman tolol,&lt;br /&gt;berita kematian mangsa gempa bumi dan pencerobohan haram tentera&lt;br /&gt;syaitan Zionisme di masjid Al-Aqsa yang senantiasa melekap pada&lt;br /&gt;skrin tv mahupun akhbar2, mula beransur2 diketepikan buat seketika&lt;br /&gt;dalam pandangan mata saya, agar dapatlah saya sedia meresapi diri&lt;br /&gt;pada celahan diksi2 puitis puisi sdr Yusuf yang redup di balik buku&lt;br /&gt;terbitan kumpulan API itu. Dan buku ini adalah karya ke empatnya&lt;br /&gt;setakat ini, yang membayangkan betapa ghairahnya sdr Yusuf mengumpul&lt;br /&gt;dan mengusahakan koleksi puisi2nya ke dalam bentuk buku secara bebas&lt;br /&gt;yang sudah tentu tanpa mendapat bayaran royalti kecuali&lt;br /&gt;mengembalikan modalnya dan keuntungannya melalui jualan langsung di&lt;br /&gt;laman s_s ini sendiri. Berbeza dengan buku2 hasil terbitan DBP, Alaf&lt;br /&gt;21, Pustaka Cipta dll nama penerbitan utama di Malaysia yang juga&lt;br /&gt;akan membawa penilaian hadiah sastera, kelazimannya.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ada apa dengan sdr Yusuf? Penyair muda yang mendapat penghargaan&lt;br /&gt;HPPS genre puisi tahun 2004 melalui puisinya yang&lt;br /&gt;bertajuk "Ramadhan" ini telah membentang muka surat baharu&lt;br /&gt;pengucapan bernada cinta kepada keseluruhan buku "Cinta Si Pemain&lt;br /&gt;Pedang" (yang terlebih dahulu menjadi tajuk cerpen sdr SM Zakir).&lt;br /&gt;Tetapi baris2 cinta yang disusun sdr Yusuf bukan semudah puisi2&lt;br /&gt;cinta ciptaan pelajar sekolah atau yang terselit pada majalah&lt;br /&gt;hiburan remaja di pasaran. Diksi yang bergeser menerusi pembentukan&lt;br /&gt;puisi2nya telah mengalami proses pengkristalan kreatif dalaman&lt;br /&gt;penyairnya sendiri. Biarlah saya berterus-terang, bahawa saya&lt;br /&gt;bukanlah terlalu didedahkan oleh tema penulisan seakrab ini, maka,&lt;br /&gt;saya perlu membalik2kan semula halaman2 buku puisi karangan Pablo&lt;br /&gt;Neruda, supaya saya menemui idea perbezaan, yang akan dibentuk&lt;br /&gt;menjadi terusan untuk menghampiri pemikiran sdr Yusuf. Memanglah&lt;br /&gt;benar, jauh perutusan dan perbezaan kandungan ke dua2 buah buku&lt;br /&gt;tersebut, dan saya bukanlah berniat membuat perbandingan yang tidak&lt;br /&gt;adil antara kerja seniman yang melanda dunia dalaman sdr Yusuf&lt;br /&gt;dengan tokoh sasterawan terkemuka dari Amerika Latin itu. Sebagai&lt;br /&gt;pembaca, saya hanya ingin menikmati/menganalisis kerja penulisan itu&lt;br /&gt;tanpa memperdulikan siapa nama, negara atau latar belakang&lt;br /&gt;penulisnya pada fasa pertama pembacaan. Biarlah puisi itu berbicara&lt;br /&gt;semulajadi kepada saya sebagai pembacanya seperti mana pengalaman&lt;br /&gt;saya menonton filem2 asing di luar arus Hollywood. Tidak pernah&lt;br /&gt;perkara2 seperti siapa penulis atau bahasa dialog dalam filem&lt;br /&gt;menjadi penghalang kepada audiensnya. Hasil seni yang baik akan&lt;br /&gt;melangkau sempadan geografi dan penulis/pembikinnya bukan lagi&lt;br /&gt;dimiliki negaranya tetapi diserahkan kepada audiens sedunia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Berbalik kepada penulis buku "Cinta Si Pemain Pedang" yang ditulis&lt;br /&gt;sehalus mungkin oleh sdr Yusuf, saya didatangi pertanyaan: apakah&lt;br /&gt;takrifan cinta kepada sdr Yusuf melalui puisi2nya turut mengepit&lt;br /&gt;maksud lain yang tersembunyi nan mengalir di bawah permukaan awal&lt;br /&gt;diksi puisi2nya? Adakah kandungan pada puisi2 cintanya yang&lt;br /&gt;dipendek/dipadat oleh keratan proses menurunkan diksi2nya, semata2&lt;br /&gt;pengucapan perasaan hati dari kekasih kepada kekasih seperti&lt;br /&gt;tanggapan popular audiens di luar sana? Menurut kenyataan Rahman&lt;br /&gt;Shaari apabila membicarakan kecenderungan beberapa penyair yang&lt;br /&gt;menulis puisi pendek, penyair tersebut berupaya mengelak daripada&lt;br /&gt;melakukan kesilapan ketara berbanding penyair2 yang menulis rangkap&lt;br /&gt;puisi lebih daripada 6 rangkap, contohnya. Benarkah? Biarkan soalan&lt;br /&gt;itu mati di sini. Saya bukanlah pengkritik bertauliah seperti yang&lt;br /&gt;dimiliki Awg Azman, contohnya, maka, tulisan ringkas ini tidak&lt;br /&gt;bertujuan akademik yang akan menilai kerja penulisan di dalam&lt;br /&gt;buku "Cinta Si Pemain Pedang" dengan penuh terperinci mengikut&lt;br /&gt;standard ilmiah kesusasteraan. Saya serahkan kerja rumit itu kepada&lt;br /&gt;individu yang bertauliah.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oleh kerana pengalaman pembacaan saya dipandu melalui buku2 tulisan&lt;br /&gt;Muhammad Hj Salleh, Baha Zain, A. Latif Mohidin, T. Alias Taib,&lt;br /&gt;Rahimidin Zahari, Zurunah Hassan dan Rahman Shaari, maka, kehadiran&lt;br /&gt;buku sdr Yusuf yang penuh bersemangat indie pada cara penerbitanya&lt;br /&gt;setakat ini, ia bukanlah segenggam kertas berklim kosong. Galaksi&lt;br /&gt;pembacaan sdr Yusuf sudah tentu luas dan pelbagai kerana apa yang&lt;br /&gt;saya lihat pada rautan bahasa yang menjadi kunci kekuatan puisi2nya,&lt;br /&gt;amat sulit dan sungguh menuntut ketelitian etika penulisannya. Saya&lt;br /&gt;tidak percaya kepada karya spontan, tidaklah semudah itu kerja seni&lt;br /&gt;diselesaikan tanpa pengulangan proses pengeditan pada sentuhan&lt;br /&gt;pertamanya. Rutin padam memadam kemudian ditulis baharu setelah&lt;br /&gt;dirasa puas menatap manuskrip di atas meja, akan menyiksa psikologi&lt;br /&gt;sang penulis. Jika kesempurnaan dicari, azab proses kreatifnya&lt;br /&gt;bertambah berat dan mencabar kemampuan diri. Sebagai pembaca, saya&lt;br /&gt;memilih puisi "Di Puncak Nyala" sebagai hasil kerja puisi sdr Yusuf&lt;br /&gt;yang sungguh memikat dan misterius kesannya, sehingga mengingatkan&lt;br /&gt;saya kepada puisi A latif Mohidin yang bertajuk "Pohon Cemara" yang&lt;br /&gt;amat terkenal kerana keluasan maknanya walaupun bersifat ekonomis&lt;br /&gt;penyampaiannya. Saya amat yakin bahawa eksperimen yang dilakukan sdr&lt;br /&gt;Yusuf telah menemui kejayaannya tetapi saya tidak mudah berpuas hati&lt;br /&gt;dengan beberapa buah puisi lain seperti "Mengingatimu" kerana agak&lt;br /&gt;sentimental dan nampak mudah bagi penulis berbakat ini. Tetapi jika&lt;br /&gt;pembaca ingin mengalami detik kedalaman jiwa, sebuah puisi yang&lt;br /&gt;telah diperah dengan sepenuh hati, maka, lahirlah "Pada Detik Aku&lt;br /&gt;Cuba Melapazkan". Saya tidak perlu menceritakan betapa payahnya&lt;br /&gt;sebuah puisi sepedih itu datang dari dasar kreatif sdr Yusuf,&lt;br /&gt;kerana, seperti kenyataan Muhammmad Hj Salleh, " sebahagian bakat&lt;br /&gt;seseorang itu datangnya daripada peribadi" dan keistemewaan kerja&lt;br /&gt;seninya. Seterusnya Muhammad Hj Salleh menambah " sudah sampai&lt;br /&gt;masanya kita lebih melihat sastera kita sebagai suatu bidang yang&lt;br /&gt;serius dan hanya boleh dimasuki oleh orang yang berbakat dan&lt;br /&gt;berkemampuan". Dan bagi saya, bakat sdr Yusuf bukan dalam bentuk&lt;br /&gt;palsu. Pada puisi yang mantap susunan rentak dan diksinya itu,&lt;br /&gt;pergelutan cinta telah dilukis dengan mata pena yang tajam dan&lt;br /&gt;berdesing jauh kesannya ke dalam sanubari pembaca. Jelaslah kepada&lt;br /&gt;saya sebagai pembaca, bahawa bahasa yang baik itu adalah bahasa yang&lt;br /&gt;dipilih dengan susah payah daripada perbendaharaan kata yang besar.&lt;br /&gt;Bahasa adalah alat khas untuk melukis liku perasaan dan persoalan&lt;br /&gt;yang ingin disampaikan penyairnya secara konkrit, terperinci, halus&lt;br /&gt;serta kaya dengan emosi fikirannya. Sdr Yusuf menyedari eksperimen&lt;br /&gt;dengan gaya menyusun beberapa diksinya secara terbalik tetapi amat&lt;br /&gt;berkesan dan teknik ini dilakukan oleh kepekaan deria senimannya.&lt;br /&gt;Tugas penyair bukan sahaja mengelak klise, tetapi mencipta cara2&lt;br /&gt;baharu untuk menyatakan pengalaman tersendiri. Disebabkan itulah,&lt;br /&gt;saya menghormati bakat asli dan ketekunan sdr Yusuf menyumbang hasil&lt;br /&gt;kerja2 seninya.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Buku yang mengganggu pembacaan non fiksyen saya ini, wajar diberi&lt;br /&gt;perhatian, kerana bermula dari usaha sdr Yusuf menerbitkan buku ini,&lt;br /&gt;kosmo sastera Sarawak bukan hanya semata2 memberi tumpuan kepada&lt;br /&gt;buku2 terbitan dbp, seperti yang kita maklumi. Ada penulis yang&lt;br /&gt;terasing, berbakat dan memiliki keunikan, kebiasaannya terlindung di&lt;br /&gt;balik cahaya lampu2 mentol di podium kebangsaan. Memuatkan 30 buah&lt;br /&gt;puisi, buku ini bukan sekadar berbicara dalam kalungan irama cinta&lt;br /&gt;tetapi barangkali ada sesuatu selain kata2 harafiahnya, cuba&lt;br /&gt;disembunyikan oleh pemandangan konvensional ke atas puisi2 yang&lt;br /&gt;membawa persoalan cinta. Tidakkah mungkin nada cinta itu hanya&lt;br /&gt;jambatan romantis sebagai penghubung falsafah dalaman penyairnya?&lt;br /&gt;Bukankah puisi "Di Puncak Nyala" agak jauh mengheret maksud&lt;br /&gt;tersiratnya? Dan itulah puisi yang berdiri menjadi "puncak" kepada&lt;br /&gt;puisi2 lain yang turut menyokong erti dan jiwa seniman sdr Yusuf.&lt;br /&gt;Selebihnya, saya serahkan kepada pembaca2 budiman untuk menghayati&lt;br /&gt;detik kepuitisan diksi puisi dalam buku "Cinta Si Pemain Pedang"&lt;br /&gt;ini.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-6056362596793869757?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/6056362596793869757/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=6056362596793869757' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/6056362596793869757'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/6056362596793869757'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/03/tentang-cinta-si-pemain-pedang.html' title='TENTANG CINTA SI PEMAIN PEDANG'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/RftLypZgz9I/AAAAAAAAABM/g-9cepSAy_g/s72-c/Buku2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116877948640514571</id><published>2007-01-14T04:54:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T19:22:47.366-07:00</updated><title type='text'>TENTANG YUSUF OLEH PENAGUNUNG</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/532053/dante.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/755404/dante.png" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;b style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style="font-size:16;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;DUA MUDA DALAM WAJAH KATA BERBEZA. &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;   &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Akhirnya, kita pun bertolak daripada ‘mencari kelukaan’ kepada hal-ehwal yang lebih serius lagi. Minggu kebelakangan ini saya tergugah membaca beberapa gugus sajak penyair muda, yang antaranya ialah Jaafar Hamdan dan Yusuf Fansuri. Kedua-dua penyair ini mempunyai kekuatan latar kepengarangan mahu pun pergerakan yang memberangsangkan. Kedua-duanya pernah menerima anugerah dalam pelbagai kategori. Kedua-duanya merupakan dalang kepada pergerakan kegiatan berpersatuan.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Jaafar ialah Setiausaha Persatuan Karyawan Sarawak [ PEKASA ], Yusuf ialah penyelaras laman maya ‘sastera_sarawak’ di samping peneraju Angkatan Pengkarya Indie [ API ] . Yusuf pula telah muncul dengan beberapa mini antologinya; ‘Edan Waktu Kasmaran’, ‘Dari Kekasih Kepada Kekasih’ dan ‘Kembali Kepada Tuhan’ &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Cuma Jaafar masih belum ada antologi persendirian tetapi sajaknya banyak disiarkan di dalam antologi bersama terbitan Dewan Bahasa dan Pustaka. Untuk tujuan kritikan ini saya telah mengenal pasti beberapa buah sajak terbaik daripada kedua-dua tokoh muda ini untuk dikemukakan iaitu ‘Rumah Abadi’ [ Jaafar ] dan ‘Peluru Berahi’ [ Yusuf ] . Justeru untuk tujuan ini, saya suka meletakkan asas kritikan saya kepada petikan ini : &lt;b style=""&gt;“ nilai estetik kata di dalam sajak itu biasanya merujuk kepada intuisi atau kepekaan dan pengalaman seorang penyair sehingga mampu menciptakan pengertian kata dalam dimensinya yang baru “&lt;/b&gt;Titon Rahmawan [ Galeri Karya, Cybersastra ]&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sajak Jaafar ‘Rumah Abadi’ merupakan satu contoh pembangunan kata yang longgar. Biarpun Jaafar mempunyai wacana murni yang menyentuh kesedaran beragamanya, namun penyair ini nampaknya lebih mengutamakan gagasan daripada pembinaan kata [ baca makna ]&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;yang tinggi keupayaan&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;sasteranya. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                                &lt;/span&gt;Bangunlah dari tiang yang asas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                                &lt;/span&gt;pada setiap lima waktu yang tepu&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                                &lt;/span&gt;dengan akal dan iman berpanjangan &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Membaca sepintas lalu, saya terkesan akan kelonggaran ekspresi Jaafar yang masih terikat kepada sistem bahasa yang ketat. Beliau tidak berusaha untuk membebaskan kata menjalankan fungsi puitisnya menyalurkan makna. Barangkali integriti sebagai seorang pegawai bahasa amat menbal pada beliau. Keberjayaan Jaafar hanya berhasil menggambarkan model dunia nyata yang mempengaruhi dan menugasai kehidupan individu dan masyarakat. Apabila mengabaikan kekuatan kata sebagai esensi sebuah sajak, pengucapan beliau&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;hampir-hampir menyamai percakapan sehari-hari [ denotative ] sehingga membangkitkan kesan realiti yang terlalu naïf, terlalu biasa seperti laporan di dalam sebuah akhbar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Apatah lagi jika saya menyusun kembali kata-kata sajak ini seperti sebuah prosa akan nampaklah cirri denotative itu : &lt;b style=""&gt;Kemudian lindungkanlah siang dan suram malam yang hening dengan atap kesabaran untuk mendidik nafsu yang keliru kerana dindingnya nanti perlu berkat dari nilai zakat dan sedekah suci agar tingkap dan pintu sentiasa redha terbuka hingga mengerti untuk diuji qada dan qadar yang tidak pernah melupai janji takdir ketika bermukim di sini. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sistem sastera berbeza dengan sistem bahasa. Menurut kritikus tersohor A’ Teeuw, “sistem sastera merupakan sebuah dunia yang sangat kompleks dan bersusun-susun; puisi romantis Inggeris merupakan dunia rekaan khas, demikian pula drama klasik Yunani dan puisi Pujangga Baru.” Justeru Jaafar sebagai penyair muda perlu mengelak daripada pemakaian kata tatabahasa aktif-pasif yang klise dan lain-lain, sebaliknya menghalakan bahtera kepenyairannya ke lembah sastera yang tulen&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Pendeknya,&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;sebagai bahan bacaan, ‘Rumah Abadi’ mudah difahami dan dimengerti dengan penggunaan kata biasa, tanpa perlu menelusuri bait demi bait mencari makna tersirat. Namun sebagai bahan perenungan sajak ini masih jauh jangkauan keabadiannya. Perlu dinyatakan di sini &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt; &lt;/span&gt;‘Rumah Abadi’ dipilih hanya kerana ia telah disiarkan dua kali iaitu didalam antologi ‘Kota Asas Tamadun Bangsa’ [ 2002 ] dan antologi Dialog Borneo-Kalimantan ‘Nyanyian Pulau-pulau’ [ 2004 ] Sudah tentu ada keistimewaannya. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sajak ialah himpunan kata terbaik ! Begitulah pandangan majoriti yang sering kedengaran. Namun pilihan kata terbaik belum menjamin nilai estetika terbaik. Sang Penyair yang mewah dengan kosa kata tetapi tanpa intuisi atau gerak hati mahupun imajinasi yang tinggi dan luhur, belum tentu menghasilkan sebuah sajak yang tinggi nilai sasteranya. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Dalam konteks ini, saya membawa pula pilihan karyawan kedua; Yusuf dengan sajak ‘Peluru Berahi’nya. Unsur personifikasi pada judul sajak ini seolah-olah mempunyai daya tarikan kuat terhadap pembaca untuk terus mengikuti maksud penyair. Saya perturunkan keseluruhan sajak ini dalam bentuknya yang asli.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Berahi Peluru Hidup !&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;membenam &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;ke dalam &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;aku !&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Cedera&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Yang &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Bahagia&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sajak yang pendek tetapi segar pengucapannya. Ia pendek [ jumlah kata cuma 10 ] tetapi mampu membuka ruang perenungan yang tinggi. Gagasan yang dipilih oleh Yusuf adalah sama dengan Jaafar iaitu kesedaran beragama. Namun kaedah pengucapan Yusuf jauh berbeza. Yusuf nampaknya lebih mempunyai kesedaran untuk pemilihan kata yang intensif dengan tidak mengabaikan wacana yang telah direncanakan sedemikian rupa supaya kelihatan melakukan penyimpangan atau deotomatisasi – [ yang biasa, yang normal, yang automatik dibuang, yang dipakai harus khas, aneh, menyimpang, luar biasa ; Victor Shklovsky , Erlich ]&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Beliau peka dengan unsur-unsur fizik sastera seperti sistem bunyi [ asonansi dan konsonan ], bentuk tifografi [ penggunaan huruf-huruf besar pada beberapa kata ], intonasi [ penggunaan kata seru ] dan sebagainya. Perkara sebegini jika diolah dengan cermat akan menghasilkan hubungan kata-makna yang indah dan menjadi.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Di samping itu, pengaturan kalimat seperti bentuk tubuh wanita cuba memberi gambaran awal tentang sjaak ini. Sekali imbas, kita akan terhibur hanya dengan memerhati keletah sajak&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;ini menampilkan diri. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Namun apa yang lebih penting ialah keberadaan sajak ini sebagai &lt;b style=""&gt;‘sajak dengan kata yang minima tetapi menawarkan makna yang maksima’ &lt;/b&gt;Beliau tidak berbicara yang berlebihan, yang berlebihan dianggap akan merencatkan sari sajak ini.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Kata&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;pilihannya dibentuk menjadi alat yang berkesan untuk menyampaikan kod sastera bahawa sesuatu yang biasa telah disampaikan secara luar biasa .&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Kebangkitan beragama Yusuf memerlukan daya perenungan yang mencakupi karya sastera yang lain juga. Dalam konteks ini Yusuf [ samada secara sedar ataupun tidak ] telah berhasil mengungkap unsur penting sastera iaitu intertekstualiti – unsur pengaruh karya-karya lain dan dimasukkan ke dalam karya sedia ada. Ini menjadikan karya Yusuf sebagai sebuah karya yang terbuka. [ bertentangan dengan pendekatan ‘structuralist ‘ yang menganggap sesebuah teks itu &lt;/i&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;“ as discrete, closed-off entities and to focus exclusively on internal structures.” &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style=""&gt;[ Daniel Chandler, Semiotics For Beginners ]&lt;b style=""&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Bertitik-tolak dari sinilah saya mengesani pengaruh ‘The Mathnawi { The Definition of Love ] karya Mevlana Calaledin-I Rumi didalam sajak ‘Peluru Hidup’ ini.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Namun saya tidak mudah untuk mengklasifikasikan sajak penyair API ini sebagai khazanah sufisme. Masih terlalu awal untuk itu. Kudos ! Ini adalah percubaan yang bersemangat daripada seseorang yang masih muda usia pengkaryaanya. Penyair turut melanggar tatacara dengan memperkenalkan sistem tanda yang&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;peribadi sifatnya. Lihat saja penggunaan tanda ‘peluru hidup’ yang&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;mungkin agak menyukarkan pembaca untuk cepat menangkap erti. Jika penyair menggunakan tanda ‘panah arjuna’ mungkin akan lebih mudah untuk diterjemahkan sebagai ‘cinta’. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Cinta tidak lagi dikaitkan dengan busar dan panah warisan Dewa Eros itu, tetapi telah digantikan dengan dengan senapang dan peluru.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Dengan kata lain, di dalam sajak itu Yusuf cuba menjelaskan bahawa beliau telah ditembak cinta. Tetapi Cinta siapa ? &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Hal lain akan terjawab apabila kita menelaah penggunaan huruf-huruf besar pada beberapa kata yang seperti mengisyaratkan terdapatnya bobot makna yang luar biasa. [ lihat pada ungkapan ‘Peluru Berahi Hidup’ dan ‘Cedera Yang Bahagia’ ] . Keadaan ‘kecederaan yang memberikan kebahagian’&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;sesungguhnya bersifat absurd [ tidak masuk akal ]&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;dan pembaca sudah tentu teruja pemikirannya. Kalimat ‘Cedera Yang Bahagia’ itu memberi sensasi perasaan yang menyeramkan, sensasi yang misterius, sensasi yang agak sulit untuk difahami. Sensasi&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;yang di luar norma biasa. Sensasi itu telahpun diungkapkan oleh Rumi seribu tahun yang lalu sebagai Cinta : &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                    &lt;/span&gt;&lt;b style=""&gt;A true lover is proved by his pain of heart&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                    &lt;/span&gt;No sickness is there like sickness of heart&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                    &lt;/span&gt;The lover’s ailment is different from all ailments&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                    &lt;/span&gt;Love is the astrolabe of God’s mysteries &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                    &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sajak ‘Peluru Hidup’ ialah satu contoh pengkaryaan yang menurut Herbert Read&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;&lt;b style=""&gt;‘predominantly intuitive, imaginative and synthetic’ &lt;/b&gt;berbeza dengan sajak ‘Rumah Abadi’ yang juga satu contoh pengerjaan karya sastera yang kurang berbobot. Di pihak yang satu, kata kembali menjadi raja kepada makna. Di pihak yang satu lagi, gagasan merebut status sebagai yang berkuasa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sayugia saya sampai pada satu rumusan bahawa kata adalah segala-galanya. Sebetulnya kiita mempunyai banyak penyair yang terlalu sibuk dengan fikiran yakni gagasan tetapi lupa bahawa dia sebenarnya sedang menulis sajak. Oleh itu sebahagian besar sajak kita tidak mempunyai daya ‘phenomenal’ . Kata menjadi penghubung [ a linking bridge ] diantara pengkarya dan pembaca dan keberkesanan kata menyampaikan gagasan akan mampu meninggalkan kesan rasa dan daya tanggapan yang jauh mendalam.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Selanjutnya saya harus meletakkan nilai pada kedua-dua karya tersebut. Putu Arya Tirtawirya mendefinisikan, ‘ sajak adalah puisi tetapi puisi belum tentu sajak.” ‘Rumah Abadi’ adalah contoh puisi yang mengungkapkan makna secara luaran samar dengan maksud tersirat dan kata cenderung kepada erti yang konotatif. dan diterima umum.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Sedengkan ‘Peluru Hidup’ ialah contoh sajak yang merupakan &lt;b style=""&gt;“ cermin tempat manusia berkaca, tampak sosok dirinya dalam masa lalu, masa kini dan masa depan.”&lt;/b&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;Sajak ialah apa yang tersirat; himpunan kata yang membawa pembaca ke alam lain iaitu alam sastera sebagai dunia ide yang wujud didalam manusia [ Plato ].Sebagai pengakhiran, izinkan saya menamatkan kritikan ini dengan sebuah sajak daripada penyair besar Asia Tenggara, Sitor Sitomorang berjudul ‘ Malam Lebaran’ :&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;            &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style=""&gt;                                                            &lt;/span&gt;bulan di atas kuburan.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;~ tamat ~&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;u/p Artikel ini telah diemelkan oleh anonymous Sdr PENAGUNUNG: Satu identiti misteri dalam sastera Negeri Sarawak&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116877948640514571?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116877948640514571/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116877948640514571' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116877948640514571'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116877948640514571'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/01/tentang-yusuf-oleh-penagunung.html' title='TENTANG YUSUF OLEH PENAGUNUNG'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116877788864693340</id><published>2007-01-14T04:24:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T19:27:01.270-07:00</updated><title type='text'>TENTANG PELURU:PLOT KETERBALIKAN OLEH ROSLAN JOMEL</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Sebuah Karya&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;Yusuf Fansuri&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" &gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;PELURU:PLOT KETERBALIKAN&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tatkala takbir memuji&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;segala kebesaran di langit&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dan di bumi, kita dikejutkan&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dengan sebuah berita tentang&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;kembalinya seorang manusia&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;ke ribaan tuhan dengan cara&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;keadilan songsang.Seterusnya&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;disergah tanda tanya antara&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;jawapan penuh ilusi dan realiti&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;cuba menyusun silang kata&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;untuk mencipta perkataan&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;demi melengkapkan kitab baru.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kita terbawa-bawa dengan dalih&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dan muslihat kabal-kabal orientalis&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;menterjemah makna dan simbolis&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;yang hakikatnya sudah lama tahu&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;tafsir tersirat dan tersurat. Dari dulu&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;hingga detik kini masih melayan&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;imej wayangan yang seringkali jadi&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;siaran ulangan di layar fikiran.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acapkali kita cuba dikelirukan&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dengan fakta plot keterbalikan.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;Acapkali kita cuba disogokkan&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dengan nombor-nombor kabur.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;Acapkali kita juga gagal menyelusuri&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;simpang siur sejarah masa lalu&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;Acapkali kita juga bebal mengunyah&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;sebaliknya memilih mengemam jadam.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saat kita memerlu ikatan padu&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dalam kesatuan jitu kita masih&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;memisah antara Ahlil Sunnah dan Syiah&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;dan segera lupa pada empunya&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;yang sepatutnya disembah!&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;sajak dipetik dari blog:http://www.puisifansuri.blogspot.com&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/617731/roslan.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/89441/roslan.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"&gt;ULASAN OLEH SDR ROSLAN JOMEL&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" &gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;Peluru: Plot Keterbalikan, Menerbangkan teks puisi daripada persembahan kata2.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Sebagai penulis muda yang pelbagai jurus pembacaannya, pemerhatian&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;sdr Yusuf mengajak pembaca menoleh leher ke blok wilayah Arab yang&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;sentiasa digelorakan oleh seribu konflik. Tidak pernah aman dunia&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;ini nampaknya. Dan itulah realiti. Walaupun penyair tidak pernah&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;ditugaskan untuk melangkah ke hadapan menyarung but tinggi dengan&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;mengepit beberapa helai manuskrip puisi sebagai pengaman atau&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;mengibarkan kain putih ke muka pihak yang bertentangan, tetapi&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;naluri kemanusiaan dan kepekaan seorang seniman, membawa kesedaran&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;yang lain bentuknya. Senyap dan merayap dengan renungan hidup,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;berlawanan dengan keperitan di badan yang ditembak oleh manusia2nya&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;sendiri. Sdr Yusuf membawa kaca jernih untuk kita sebagai pembaca&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;menilai bahawa hidup ini untuk apa selain berbunuhan? Dan kerana&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;puisi itu sendiri juga tidak akan mengubah dunia ini, sdr Yusuf&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;mengejek dengan sinikal akan selubung gelap yang membaluti dua puak&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;mazhab di dalam negara yang sama. Mengapa islam harus dipenjarakan&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;oleh pegangan yang mentradisi ini sedangkan Tuhan yang disembah&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;adalah Tuhan yang sama?. Itulah persoalan besar yang sdr Yusuf&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;tinggalkan kepada pembaca2 puisinya. Jadi, apakah yang kita harap&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;daripada baris2 puisi ketika dentuman peperangan melintas di kaca&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;skrin televisyen kita? Sdr Yusuf mengerti dan dia memilih baris&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;puisi sebagai penyataan seorang seniman dan kesedaran halus&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;kemanusiaannya untuk menyindir dunia dan manusia2 modennya.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tetapi sdr Yusuf memulai baris puisinya dengan keputusan untuk&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;menjatuhkan hukuman gantung mantan Presiden Saddam Hussin oleh&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;desakan barat pada hari keesokannya umat islam menyambut hari raya&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;qurban! Sdr Yusuf menyedarinya, Amerika Syarikat, siapa lagi? Dunia&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;sekali lagi mengalah kepada tekanan barat dan islam itu berulangkali&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;dipalit dengan arang. Kemudian sdr Yusuf menerangkan muslihat2 barat&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;dengan gaya puisinya pada rangkap kedua dan ketiganya. Dan bagi&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;saya, usaha sdr Yusuf untuk menanggalkan puisi imej cinta (maksud&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;saya cinta yang luas pengertiannya dan bukan sekadar percintaan&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;lelaki dan perempuan semata2) pada kebiasaannya sungguh&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;menggembirakan saya dan juga kerana saya tahu sdr Yusuf mempunyai&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;gayanya tersendiri untuk mengupas kemelut dunia semasa.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116877788864693340?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116877788864693340/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116877788864693340' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116877788864693340'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116877788864693340'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2007/01/tentang-peluruplot-keterbalikan-oleh.html' title='TENTANG PELURU:PLOT KETERBALIKAN OLEH ROSLAN JOMEL'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116688165238640786</id><published>2006-12-23T05:41:00.000-08:00</published><updated>2006-12-23T05:47:32.386-08:00</updated><title type='text'>TENTANG PESANAN TARDJI PADA YUSUF</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/259059/Yusuf%20Fansuri%20Tardji.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/151134/Yusuf%20Fansuri%20Tardji.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/66960/TARDJI.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/400/345150/TARDJI.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116688165238640786?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116688165238640786/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116688165238640786' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116688165238640786'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116688165238640786'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-pesanan-tardji-pada-yusuf.html' title='TENTANG PESANAN TARDJI PADA YUSUF'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116687869912469920</id><published>2006-12-23T04:54:00.000-08:00</published><updated>2007-01-02T21:43:20.116-08:00</updated><title type='text'>TENTANG PESANAN SZI PADA YUSUF</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/801790/Yusuf%20Fansuri%20Siti.jpg"&gt;&lt;img alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/786031/Yusuf%20Fansuri%20Siti.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;pre&gt;&lt;tt&gt;&lt;script type="text/javascript"&gt; YAHOO.Shortcuts.hasSensitiveText = false; YAHOO.Shortcuts.doUlt = false; YAHOO.Shortcuts.location = "us"; YAHOO.Shortcuts.lang = "us"; YAHOO.Shortcuts.annotationSet = { lw_1166878217_0: { text: 'galerimelora@hotmail.com', weight: 1, type: ['shortcuts:/us/instance/identifier/email_address']} };  YAHOO.Shortcuts.overlaySpaceId = "97546169";  YAHOO.Shortcuts.hostSpaceId = "97546168&lt;/script&gt;&lt;/tt&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;br/&gt;Syabas dan tahniah, inilah kerja untuk masa kini dan&lt;br/&gt;&lt;font&gt;masa depan. dengan&lt;br/&gt;&lt;font&gt;nama fansuri di hujungnya meyakinkan kita, tokoh&lt;br/&gt;&lt;font&gt;bangsa bermula dari&lt;br/&gt;&lt;font&gt;sejarah panjang. tentu saja,. diUitm dulu tidak&lt;br/&gt;&lt;font&gt;sepenuh ikut kuliah&lt;br/&gt;&lt;font&gt;sastera, atau orang sastera tidak kuliah sepenuhnya&lt;br/&gt;&lt;font&gt;dengan pemasaran dan&lt;br/&gt;&lt;font&gt;cyber... dan anda telah menggabungkan sastera dengan&lt;br/&gt;&lt;font&gt;multimedia, sekali kak&lt;br/&gt;&lt;font&gt;siti amat bangga dengan kerja anak muda begini. emel&lt;br/&gt;&lt;font&gt;lain (di studio )&lt;br/&gt;&lt;font&gt;boleh gunakan juga:&lt;span id="lw_1166878217_0"&gt;galerimelora@hotmail.com&lt;/span&gt;&lt;font&gt;.&lt;br/&gt;&lt;font&gt;salam dari bangi&lt;br/&gt;&lt;font&gt;szi.&lt;br/&gt;&lt;/pre&gt;&lt;br/&gt;&lt;font&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/333653/usop%20pd%20siti%202.jpg"&gt;&lt;img alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/247500/usop%20pd%20siti%202.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;br/&gt;Lakaran Wajah Yusuf Fansuri &lt;br/&gt;Oleh Siti Zainon Ismai&lt;/span&gt;l&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;style&gt;i{content: normal !important}&lt;/style&gt;&lt;style&gt;i{content: normal !important}&lt;/style&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116687869912469920?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116687869912469920/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116687869912469920' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116687869912469920'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116687869912469920'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-pesanan-szi-pada-yusuf.html' title='TENTANG PESANAN SZI PADA YUSUF'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116670890983137407</id><published>2006-12-21T05:40:00.000-08:00</published><updated>2007-01-03T05:20:33.446-08:00</updated><title type='text'>TENTANG YUSUF OLEH ZACHMANAN</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/347054/Zach%202.jpg"&gt;&lt;img src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/61831/Zach%202.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Lahirnya Seorang Penyair&lt;/span&gt;&lt;font&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;karya Zachmanan&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;bermain api, seringkali&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;seringkali, terbakar diri&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;tak pernah ngeri, seringkali&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Sajak pendek ini tersiar di laman blog penyair muda Yusuf Fansuri (dari blog ‘Puisi Fansuri’). Biarpun hanya mengandungi sepuluh patah perkataan, ia menepati tafsiran Samuel Taylor Coleridge yang mengatakan “puisi adalah kata-kata terbaik dalam susunan yang terbaik” . Namun itu sajakah yang dapat ditawarkan oleh penyairnya? Apakah kekuatan sajak pendek ini ? Bagaimanakah harus kita menanggapi sajak seperti ini? Soalan demi soalan pasti akan menerjeh pemikiran khalayak. Sajak pendek ini hanya satu contoh daripada berpuluh sajak Yusuf Fansuri yang mempunyai pola pengucapan yang sama. Saya teringat sebuah lagi puisinya yang pernah diulas oleh Penagunung yang berjudul ‘Berahi Peluru Hidup’ yang kira-kira berbunyi :&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Berahi Peluru Hidup !&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;membenam ke dalam aku !&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;Cedera Yang Bahagia&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;Penagunung mengatakan, “Sajak yang pendek tetapi segar pengucapannya. Ia pendek [jumlah kata cuma 10] tetapi mampu membuka ruang perenungan yang tinggi. Yusuffansuri nampaknya lebih mempunyai kesedaran untuk pemilihan kata yang intensif dengan tidak mengabaikan wacana yang telah direncanakan sedemikian rupa supaya kelihatan melakukan penyimpangan atau deotomatisasi – [ yang biasa, yang normal, yang automatik dibuang, yang dipakai harus khas, aneh, menyimpang, luar biasa ; Victor Shklovsky , Erlich ]”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;Dua puisi itu sebenarnya sudah cukup menimbulkan satu letusan perasaan didalam diri saya untuk cuba meneliti warna, gerak dan rasa seorang penyair muda daripada suku-sakat Angkatan Pengkarya Indie (API) itu. Untuk ini,saya teringat sebuah lagi petikan daripada kritikus sastera tersohor A. Teeuw, “ membaca karya sastera menuntut pembaharuan diri yang terus-menerus, penyesuaian diri dengan sistem konvensi yang tidak pernah stabil, menghendaki kehalusan budi dan setiap kali bersedia untuk membuka diri bagi kejutan dan penyimpangan yang membingungkan.”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Barangkali itulah yang harus saya dilakukan- &lt;font&gt;“membuka diri bagi kejutan dan penyimpangan yang membingungkan”.&lt;font&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Apabila menelusuri pengkaryaan Yusuf Fansuri (daripada beberapa antologi ‘underground’ seperti ‘Edan Waktu Kasmaran’, 'Kembali Kepada Tuhan',‘Tubuh Bercinta’ dan ‘Tubuh-tubuh Bercinta’) saya tergugah akan kecenderungan penyair muda itu memanipulasikan unsur inversi sehingga ke satu tahap yang saya percayai terlalu ekstrem pemanipulasiannya itu.&lt;font&gt;&lt;font&gt;  Inversi bukanlah unsur yang asing bagi sesiapa yang telah lama menulis puisi. &lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Definisi Encyclopedia Britannica meletakkan unsur inversi sebagai “pembalikan sintaktik dalam susunan normal kata-kata ataupun frasa didalam sesebuah ayat. Contohnya didalam bahasa Inggeris; perletakan adjektif selepas kata benda ('the form divine'), kata kerja sebelum subjek ('came the dawn') ataupun kata benda mendahului preposition ('world between'). Saeorang penyair terkemuka barat Emily Dickinson mempunyai kecederungan untuk menyusun kata-kata di luar kebiasaannya. Di dalam sajak ‘Chartles’s beliau menulis, “&lt;font&gt;Yet know I&lt;font&gt; how the heather looks (sepatutnya &lt;font&gt;“Yet I know…”&lt;font&gt; )dan “&lt;font&gt;Yet certain am I&lt;font&gt; of the spot (sepatutnya &lt;font&gt;“ Yet I am certain…”&lt;font&gt; ) &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Sementara di dalam sajak Humbert Wolfe ‘Love In Jeopardy’ terdapat pembalikan yang pelik tetapi logic seperti berikut : “ here by the rose/ they planted once/ of love in jeopardy/ an Italian bronze” yang pada susunan kebiasaannya ia berbunyi, “once upon a time they erected (planted) a bronze figure named 'Love In Jeopardy' (or Danger)” Penggunaan inversi oleh kedua-dua penyair itu menjadikan karya mereka berada di luar daripada dunia realiti kita. Namun dalam aspek lebih penting, penggunaan inversi juga memindahkan keutamaan kata-kata kepada yang lebih mustahak yakni mendinamiskan lagi&lt;font&gt;&lt;font&gt;  sari kata-kata.&lt;font&gt;&lt;font&gt;  Lihat pada contoh ini : &lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Dalam resah&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Kita bertemu &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;melerai cuba&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Simpul gelisah&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Seperti di dalam petikan rangkap sajak ‘Dan Berlalu’ di atas (dari blog ‘Lagu Makhluk Asing Timoer Jauh’)&lt;font&gt;&lt;font&gt;  , penggunaan inversi dikesani pada baris ketiga ‘melerai cuba’ yang mana penyairnya cuba mengalih kepentingan maksud kepada perkataan 'cuba'. Ertinya yang diberi tekanan dinamis ialah 'percubaan ' atau 'usaha' yang dilakukan untuk melerai simpul gelisah itu. Ini ialah satu contoh kebijaksanaan penyair dalam menyampaikan maksud puisinya. &lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Unsur inversi ini barangkali membentuki sifat dan sikap penyairnya.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Bersumberkan latar hidup yang keras tantangan intelektual membuatkan kejiwaannya aktif di luar kotak konvensi, tidak mudah menjadi conformist (penurut) ataupun sekadar pengikut membabi-buta, sering cuba melihat opportunity baru yang boleh diterokai biarpun ia menyonsang arus perdana. &lt;font&gt;“ Nilai estetik kata didalam sajak itu biasanya merujuk kepada intuisi atau kepekaan dan pengalaman seorang penyair sehingga mampu menciptakan pengertian kata dalam dimensinya yang baru “&lt;font&gt;Titon Rahmawan [Galeri Karya, Cybersastra] Sehubungan ini, inversi menjadi satu penyataan welschastauung (world view) penyairnya yang pada akhirnya menjadi sandaran ataupun kekuatan kepenyairan Yusuf Fansuri !&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Pada pandangan saya puisi-puisi Yusuf Fansuri berada dalam lingkungan &lt;font&gt;‘predominantly intuitive, imaginative and synthetic’&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; Herbert Read, suatu yang baru, barangkali ? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Namun dalam konteks kita, sesungguhnya unsur inversi ini sebenarnya bukanlah unsur yang begitu besar kesan penggunaannya. Barangkali sesetengah sasterawan akan mengatakan, “whats the big deal. Its no big deal !” yakni ia hanyalah sekadar pembalikan kata-kata daripada kebiasaannya. Namun di tangan Yusuf Fansuri, unsur tersebut telah memberikan satu dimensi pengucapan unik dan segar baginya (dan juga bagi sastera tempatan) kerana ia digunakan dengan begitu kreatif sekali. Lihat contoh yang satu ini :&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Guris kecewa terasa&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;pedih masih&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;luka, cuba meraba&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;curiga &lt;font&gt;pecah berderai kaca&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;tanganku berdarah cinta&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;('Guris' daripada 'Edan waktu Kasmaran')&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Ya, sebegitu baik sehingga Yusuf Fansuri mampu menjadikannya sebagai satu bentuk seni (baca:pengucapan, ekspresi) yang otentik, menjadikan puisinya lain daripada yang lain, menjadikan kepenyairannya unik dan berkeperibadian. Barangkali inilah maksudnya apabila Yu Huang (novelis kontraversial China itu) mengatakan bahawa “ a genuine writer writes solely from the inner most heart” Saya lebih suka merujuk aspek ‘the inner most heart itu sebagai ‘batin’, ‘sanubari’, ‘sukma’. ‘nurani’, ‘ jiwa’ atau nuansa yang lebih bermakna ialah ‘roh’.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Teringat saya beberapa waktu dahulu, Yusuf Fansuri pernah menyatakan ingin berhenti menulis puisi hanya disebabkan beliau buntu ilham. Saya hanya menyarankan agar dia kembali kepada dirinya dan mulai membongkar kemampuan lain. “Memandang matahari dari satu sudut, memandang manusia dari segenap segi,” saya memetik kata-kata Rendra sebagai motivasi. Semenjak itu dia tidak berhenti bereksperimen dengan’ inner most heartnya’, membongkar lubuk kreativiti paling dalam yakni kemungkinan lain di dalam diri (sumur tanpa dasar itu). &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Benar seperti apa yang dinyatakan Rendra,"peribadi kreatif selalu merasa perlu untuk menilik dan memperbetul diri. Dia perlu mencipta suasana terbuka di dalam jiwanya sehingga dia bisa melakukan pembetulan diri. Pembetulan seperti itu tidak cukup dengan kritik oleh diri sendiri tetapi juga daripada orang lain. Kritik dan pembetulan ini sangat ditakuti oleh peribadi yang mekanis, namun merupakan sarana yang utama bagi peribadi yang kreatif"&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Sehingga ke hari ini Yusuf Fansuri masih lagi giat dalam proses, proses dan proses mematangkan dirinya!&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Sebagai penulis, Yusuf Fansuri telah lama wujud di persada sastera tempatan ini seperti juga penulis lain. Diakui beliau memang telah agak lama juga bergelut di dalam dunia sastera Darul Hana ini terutama melalui pergerakan ‘underground’ API. Perkembangannya cukup memberangsangkan- tahun 2000 dihantar ke Perhimpunan Penulis Melayu SeNusantara di Batam,&lt;font&gt;&lt;font&gt;  sekembalinya dari Batam menubuhkan Ikatan Karyawan Sarawak (selepas itu API), tahun 2005 beliau diiktiraf didalam Hadiah Penghargaan Sastera Sarawak melalui sajak ‘Ramadhan’ dan pada waktu itu jugalah beliau mengedarkan antologi ‘underground’ pertamanya berjudul ‘Edan waktu Kasmaran’, memperkenalkan kepada khalayak sastera akan pengucapan mutakhir daripada dirinya, sesuatu yang unik dan tulen.&lt;font&gt;&lt;font&gt;  &lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;Ketika itulah Yusuf Fansuri sebenarnya baru melangkah (baca:layak bergelar) sebagai seorang penyair dengan kredo keseniannya yang berpaksikan inversi itu dan kerana itu puisinya tiada bandingan dengan penulis lain yang seangkatannya hanya kerana ia datang daripada&lt;font&gt;&lt;font&gt;  jiwa yang berakar umbi daripada dirinya, sesuatu yang berkeperibadian. Seperti mana juga ketika Sutardji mengumumkan kredo keseniannya : &lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;“&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;”Kata-kata bukanlah alat mengantarkan pengertian. Dia bukan seperti pipa yang menyalurkan air. Kata adalah pengertian itu sendiri. Dia bebas.... Bila kata telah dibebaskan, kreativitas pun dimungkinkan.... Menulis puisi bagi saya adalah membebaskan kata-kata, yang berarti mengembalikan kata pada awal mulanya. Pada mulanya adalah Kata. Dan, kata pertama adalah mantra.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;i&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;Maka, menulis puisi bagi saya adalah mengembalikan kata kepada mantra.” &lt;i i=""&gt;Hari ini genaplah niat untuk memperkatakan tentang seorang penyair yang saya kenal. Lalu dengan berlangsungnya penyiaran rencana ini, maka sempurnalah sebuah proklamasi tentang kelahiran seorang penyair di bumi Sarawak Darul Hana. Seorang penyair yang diharap dapat membawa cabaran kesusasteraan Sarawak ke peringkat lebih tinggi, bukan dengan karya yang mengkal tetapi sebuah bentuk pengucapan unik, segar dan tulen yang kelak akan menjadi warisan kebanggaan dunia sastera Sarawak, ‘keterbalikan Yusuf Fansuri’&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;font&gt;  &lt;i p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="font-style: italic; text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;Tiadalah sebesarMu&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;span class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;diterbang aku&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="font-style: italic; text-align: center;" p="" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;oleh angin&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="font-style: italic; text-align: center;" class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;('Debu' daripada 'Kembali Kepada Tuhan')&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;Lahirlah seorang penyair!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;U/P Artikel ini telah tersiar di dalam akhbar berpengaruh Utusan Borneo pada bulan yang lalu! Terima kasih Sdr Zachmanan&lt;b&gt;&lt;font&gt;&lt;b&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;font&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;style&gt;i{content: normal !important}&lt;/style&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116670890983137407?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116670890983137407/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116670890983137407' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116670890983137407'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116670890983137407'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-yusuf-oleh-zachmanan.html' title='TENTANG YUSUF OLEH ZACHMANAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116666411309200107</id><published>2006-12-20T17:16:00.000-08:00</published><updated>2006-12-20T17:21:53.103-08:00</updated><title type='text'>TENTANG YUSUF FANSURI OLEH AWG AZMAN</title><content type='html'>.... nama penanya Yusuf Fansuri  merupakan  pemenang Hadiah  Penghargaan Penulis Sarawak Genre Puisi 2004. Beliau  juga  pernah menerima Hadiah Khas Juri, Festival Teater Malaysia (Sarawak) naskah Bukan Bunuh Diri arahan Zacharia Abdulmanan dalam Festival Teater Malaysia Peringkat Negeri Sarawak . Karya yang diterbitkan secara “indie”ialah Trilogi :Edan Waktu Kasmaran, Kembali kepada Tuhan dan Dari Kekasih Kepada Kekasih. Moderator halaman online sastera Sarawak yahoogroups.com. Beliau juga  mempunyaai Portal Online:Kumpulan Sajak-Sajak Cinta Taman &lt;a href="mailto:Eros@lagu"&gt;Eros@lagu&lt;/a&gt; makhluk asing timoer jauh di http://yusuffansuri.blogspot.com&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kumpulan  puisi indie yang berjudul  Edan Waktu Kasmaran (2004). Dalam  komen yang terdapat kumpulan  puisi mini, ia dianggap sebagai “satu percubaan berani dan baru  tanpa rasa prejudis mengenai kecintaan kepada tuhan dan manusia, dianggap  juga sebagai new vibrant idea” manakala Yusuf sendiri  menyatakan kumpulan indie ini adalah percubaan  untuk meneroka  alam cinta, tuhan, lelaki dan perempuan sebagai subjek ilham.  Hubungan  ini perlu dilihat bukan dalam sesuatu yang asing-asingan, akan tetapi lebih merupakan kejadian keseluruhan dan memberikan kesan antara satu sama lain dan bersumberkan kekuasan tuhan. Inilah yang dapat dikesan apabila membaca kumpulan indie ini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dalam  puisi ‘Tentang kamu sesuatu’, Yusuf Fansuri  berbicara  secara yang dianggap pengkaji saya abstrak- iaitu  yang dapat diinterpretasikan sebagai bicara dengan tuhan mahupun  dengan sesama  manusia tentang alam cinta yang begitu luas perspektifnya.   Puisi pendek ini mengandung  hanya 17 kata-kata yang cukup padat dan bernas  olahannya.  Kata Yusuf  dalam puisi pendek ini apabila membiacara tentang ‘kamu’;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;   Guris kecewa terasa&lt;br /&gt;  pedih masih&lt;br /&gt;   luka, cuba meraba&lt;br /&gt;curiga pecah berkecai mata&lt;br /&gt;  tanganku berdarah cinta!&lt;br /&gt; (Edan Waktu Kasmaran, 2004)&lt;br /&gt;               &lt;br /&gt;Dalam  ‘hilang dalam terang’ adalah pencarian manusia tentang alam  kebesaran tuhan, penyair dibelenggu  dalam suasana sesat dalam  cahaya atau terba-raba tanpa arah akhirnya penyair penyair menemui kebesaran tuhan.  Inilah di rungkai  Yusuf Fansuri dalam sajak berunsur ketuhanan ini;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mencari  aku dalam sunyi, kau ada tanpa butir suara&lt;br /&gt;Mencarimu aku dalam sepi, kau ada di sisi meski tiada&lt;br /&gt;Mencarimu aku dalam terang, kau ada nyata yang hilang&lt;br /&gt;Mencari aku dalam cinta, kau ada aku celik yang buta&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kau tanpa di sini, ucap tanpa kata&lt;br /&gt;Adam tanpa Hawa, kau tanpa di sini&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Imaginasi  Yusuf tidak kurang  luasnya, sebagaimana luasnya minat beliau   mengungkapkan kata hati dan fikrinya untuk dituangkan dalam sajak-sajaknya.  Ternyata  imaginasinya  membantu mengangkat  puisinya ke ruang estetika yang menarik.  Ternyta Yusuf sebenarnya cuba membebaskan dirinya dari kongkongan konvensi yang ada dalam kalangan penulis muda di Sarawak. Sajak  ‘Bulan di  atas tangan’ dapat dianggap melangsungkan ketidakterikatan fikiran  atau  kebebasan  dari  unsur kawalan logik dan rasional telah memberi suatu  tahap  gambaran   yang lebih  tinggi  dari segi ekspresi- bahana surealisme dalam puisinya ini;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bulan Di Atas Tanganaduh!&lt;br /&gt;bulan di atas tangan&lt;br /&gt;mana mungkin aku pilih&lt;br /&gt;permata disadurkan kaca&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;aduh!bulan&lt;br /&gt;di atas tangan&lt;br /&gt;bucu busur panah&lt;br /&gt;kuacu ke biru langit&lt;br /&gt;memanah harapan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;aduh!&lt;br /&gt;bulan di atas tangan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;dipetik dari kertas kerja Perkembangan  Penulis Muda  di Sarawak  oleh Awang Azman Awang Pawi sempena  Perhimpuan Penulis Muda Malaysia di Tanjung Piai.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116666411309200107?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116666411309200107/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116666411309200107' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116666411309200107'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116666411309200107'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-yusuf-fansuri-oleh-awg-azman.html' title='TENTANG YUSUF FANSURI OLEH AWG AZMAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662325296231826</id><published>2006-12-20T05:58:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T19:29:07.619-07:00</updated><title type='text'>TENTANG ULASAN PUISI PENULIS CINTA OLEH SDR ROSLAN JOMEL</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;sebuah karya&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Yusuf Fansuri&lt;/span&gt;&lt;strong style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;br /&gt;PENULIS CINTA&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;- untuk pharohakim&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;mencalit putih kertas&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;pena membelah kata&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;antara pekat dakwat&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;cinta jadi bunga-bunga&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;berterbangan si rama-rama&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;berkicaulah margasatwa&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;berahilah sang kumbang&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;alam pun merdeka&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;malaikat pun alpa!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;"&gt;puisi tersebut boleh dibaca di laman&lt;br /&gt;http://yusuffansuri.blogspot.com/&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/332885/roslan.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/137282/roslan.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"&gt;&lt;meta name="ProgId" content="Word.Document"&gt;&lt;meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"&gt;&lt;meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"&gt;&lt;link style="color: rgb(0, 0, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CYusop%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;style&gt; &lt;!--  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal 	{mso-style-parent:""; 	margin:0in; 	margin-bottom:.0001pt; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:12.0pt; 	font-family:"Times New Roman"; 	mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 	{size:8.5in 11.0in; 	margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; 	mso-header-margin:.5in; 	mso-footer-margin:.5in; 	mso-paper-source:0;} div.Section1 	{page:Section1;} --&gt; &lt;/style&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable 	{mso-style-name:"Table Normal"; 	mso-tstyle-rowband-size:0; 	mso-tstyle-colband-size:0; 	mso-style-noshow:yes; 	mso-style-parent:""; 	mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; 	mso-para-margin:0in; 	mso-para-margin-bottom:.0001pt; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:10.0pt; 	font-family:"Times New Roman";} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;ULASAN PUISI&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;daripada sdr Roslan Jomel yang dipetik dari laman sastera_sarawak&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;  &lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;Menulis puisi pendek yang baik kesatuan struktur dalamannya sesukar&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;menulis puisi panjang yang kukuh penjelasan dalamannya. Baris&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;pertama hingga ke baris ke empat berdesing penuh ke telinga artistik&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;saya, sehinggakan boleh dibaca sambil memejamkan mata kerana&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;kehalusan dan kekuatan diksinya. Baris ke lima hingga ke baris ke&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;tujuh pula, melintang jauh daripada rasa keasyikan saya sebagai&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;pembaca, tetapi pada baris ke lapan dan ke sembilannya, saya kembali&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;dipenuhkan oleh pemilihan diksi saudara yang sememangnya berbakat&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;memendekkan puisi dengan kepadatan.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662325296231826?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662325296231826/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662325296231826' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662325296231826'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662325296231826'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-ulasan-puisi-penulis-cinta.html' title='TENTANG ULASAN PUISI PENULIS CINTA OLEH SDR ROSLAN JOMEL'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662309997792184</id><published>2006-12-20T05:56:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T19:32:27.316-07:00</updated><title type='text'>TENTANG PUISI KHILAF KHALIFAH</title><content type='html'>ULASAN SAUDARA YANG BERGELAR PENAGUNUNG TERHADAP PUISI DI ATAS;&lt;br /&gt;yang kontang pada dasarnya suatu kondisi ekstreme. sehingga pada&lt;br /&gt;satu tahap, ia tak dapat berkompromi dengan apa-apa suggestion.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;begitu juga sifatnya dengan sajak kontang unjuran saudara&lt;br /&gt;yusuffansuri si moderator laman ini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;sajaknya memang tidak bisa berkompromi dengan sesiapa dan apa-apa&lt;br /&gt;saja. lihat saja betapa terang suluhannya terhadap khilaf khalifah&lt;br /&gt;itu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;usah mudah tertipu&lt;br /&gt;segala gerak dan laku&lt;br /&gt;daya tipu aksi dan reaksi&lt;br /&gt;di hadapan layar terkembang&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ada beza lidah tulus&lt;br /&gt;dengan bicara jujur&lt;br /&gt;seorang bijak pura&lt;br /&gt;di hadapan umat junta&lt;br /&gt;bermain pintar silap mata&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;kita mudah melatah&lt;br /&gt;menghunus keris patah&lt;br /&gt;saat memilih khalifah&lt;br /&gt;adalah khilaf sejarah&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;beliau seorang penyair yang suka bermain bunyi-bunyi huruf.&lt;br /&gt;sehingga terdengar seperti satu gemersik lagu yang indah.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;namun paling penting ialah amanat yang tersurat dan tersirat. 'layar&lt;br /&gt;terkembang'nya itu menampilkan satu drama manusia pencekup.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;'seorang bijak pura' katanya pintar amat 'bermain silap mata'. tapi&lt;br /&gt;yang paling menusuk ialah kalimat 'menghunus keris patah'.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;itukan gambaran penuh sinikal terhadap bangsa melayu yang&lt;br /&gt;sememangnya budaya keris itu keramat.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;orang melayu kerisnya sudah patah. ini gambaran kebudayaan yang&lt;br /&gt;sudah sampai ke peringkat kritikal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;lalu, saya menanggapi ini kritik sosial bukan saja terhadap konsep&lt;br /&gt;khalifah tetapi masyarakat kita.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;memang puisi ini kontang, biar disirami air bergalon namun&lt;br /&gt;kekontangan tidak dapat dikompromi.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662309997792184?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662309997792184/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662309997792184' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662309997792184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662309997792184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-puisi-khilaf-khalifah.html' title='TENTANG PUISI KHILAF KHALIFAH'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662283295310718</id><published>2006-12-20T05:51:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T20:38:50.413-07:00</updated><title type='text'>TENTANG SASTERA ERA MASA DEPAN</title><content type='html'>Sastera Era Masa Depan&lt;br /&gt;Yusuf Fansuri&lt;br /&gt;telah terbit dalam ruangan Yang Indah Itu Bahasa &lt;br /&gt;Tajaan DBPCS &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saya baru selesai mengurus sebuah kursus jabatan pertanian di sebuah bandar kecil, Sarikei. Perjalanan merentas udara melalui angkasa Sibu dan kemudian melalui perjalanan darat ke Sarikei, cukup meletihkan. Tetapi pemandangan saujana hijau cukup pula melegakan mata . Pada petangnya pula saya sempat berlabuh di Waterfront Sarikei, menikmati pula pemandangan daun-daun nipah yang berjejeran sepanjang tebing sungai. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sesekali kapal-kapal dagang dan bot ekspres, lalu lalang mengejutkan lamunan. Persoalan yang berlegar di fikiran ketika itu adalah “Bagaimana sastera era masa depan?”- frasa yang sering saya bincangkan seputar rakan-rakan yang cenderung dalam bidang sastera di negeri sewaktu kami bersantai minum. Apa yang akan berlaku dalam gejolak masa kini, 10 tahun akan datang atau 100 tahun mendatang? Pelbagai andaian yang kita boleh kita buat berdasarkan apa yang telah berlaku pada masa kini. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tetapi kita tidak boleh membuat kesimpulan berdasarkan apa yang berlaku kini kerana pada masa akan datang perubahan corak pemikiran dan teknologi mempengaruhi juga iklim sastera. Mungkin kita hanya boleh bersandar fakta-fakta kecil semasa untuk meramal apa yang akan berlaku pada masa akan datang.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sudah tiba masa orang sastera berfikiran ke depan dan jangan mudah tenggelam dalam arus nostalgia yang yang gelap dan penuh fantasi siang hari. Saya yakin dan percaya pada masa akan datang, iklim sastera akan berkembang luas seiring dengan perkembangan teknologi terkini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kebanyakan orang sastera menanggapi masa akan datang penuh kegusaran dan ketakutan. Ketakutan dan kegusaran itu adalah ciptaan diri mereka sendiri, orang sastera akan menjadi terasing dalam dunia baru.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kerisauan dan ketakutan mungkin berdasarkan kepada perubahan sosial mahupun budaya kerana kegagalan kita memahami rangka untuk meramal apa yang akan berlaku. Kita takut mengeksplorasi dunia baru, cara berkarya baru dan sebagainya dan kesetiaan kita kepada rangka lama mengakibatkan kita takut mencuba.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ketakutan-ketakutan yang dicipta oleh orang sastera sendiri secara langsung menghambat peluang sastera untuk terus berkembang. Lantas mudah melatah bahawa sastera kini berada di ambang tersisih, itu merupakan andaian yang mudah dan malas. Keupayaan untuk memahami kehendak masa akan datang boleh membuka beberapa peluang yang kita tidak ketahui sebelum ini.Kita masih belum terlambat untuk berubah dan tiada istilah terlambat untuk melakukan reformasi. Untuk berubah kita harus mesra dengan teknologi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kita telah memasuki era “siber”, satu sistem budaya baru dan perhubungan terkini. Teknologi baru akan mencipta rangkaian kemanusiaan yang baru dan akan memansuhkan yang lama. Teknologi berkomputer secara drastik telah merubah cara kita berkerja dan seharusnya juga cara kita berkarya atau ketrampilan berkarya. Ini membolehkan pasaran sastera seharusnya lebih luas dan mencabar, isu sastera akan terpinggir tidak akan timbul di sini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cabaran-cabaran yang mendatang akan lebih mengugah para seniman mahupun sasterawan. Persoalan yang masih tinggal berlegar kepada seorang seniman atau sasterawan itu adakah mereka bersedia kepada kepada perkembangan baru ini? Corak karya seharusnya berubah, mesej karya harus menuruti zaman yang serba pantas. Tiada ruang kompromi untuk berdolak dalih dengan khayalak yang lebih bijak dan pintar itu. &lt;br /&gt;Apakah sasterawan atau seniman itu mahu dilihat sebagai satu ikon yang ketinggalan zaman atau pencabar masa depan? Khalayak yang lebih bijak dan genius itu mudah sahaja untuk mentertawakan seniman mahupun sasterawan yang hanya mampu bijak beretorik. Sasterawan atau seniman harus bijak memanipulasikan karya mereka untuk tatapan masyarakat yang bijak pandai itu. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Jangan bermimpi untuk memperbodohkan atau memperlecehkan khalayak sastera yang mendatang, kalau berlaku demikian sastera kita masih berada di tahap statik malah dilihat semakin mundur atau undur. Melihat sastera pada masa akan datang seperti melihat sinar matahari pada waktu pagi. Begitulah, dengan kapasiti sebagai seniman atau sasterawan, seni dan sastera masih tetap menjadi tulang belakang sesebuah bangsa dalam mengharungi pelbagai kemungkinan pada masa depan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sebagai rumusan kepada pendapat di atas sastera akan tetap menjadi satu elemen yang penting dan relevan untuk membentuk sahsiah bangsa. Kalau bahasa itu merupakan jiwa bangsa maka sastera pula adalah merupakan raganya pula. Semakin majunya sesuatu bangsa itu semakin mengakarlah budaya dan seni mereka.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rumusan yang kedua pula, era kemodenan tidak akan meminggirkan sastera itu tetapi ia berlaku sebaliknya jika kita mampu memanfaatkan teknologi tersebut menjadi mesra pengguna. Teknologi pula sepatutnya menjadi penanda aras terhadap isi dan kandungan sastera itu. Sastera seharusnya lebih rencam dan canggih dengan bantuan teknologi yang terkini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rumusan yang terakhir pula, seniman atau sasterawan itu harus seiring dengan kemajuan dan perkembangan semasa. Isi karya haruslah lebih mencabar dan unik, mesej yang lebih universal atau global sifatnya dan bukan hanya mampu menawan khalayak dengan indah bahasa tetapi kosong makna. Seniman atau sasterawan itu seharusnya lebih bijak daripada khalayak, kalau tidak mahu dianggap syok sendiri. Paling buruk khalayak akan membakulsampahkan karya seseorang seniman atau sasterawan itu jika ia menunjuk pandai tanpa penjernihan yang baik.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662283295310718?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662283295310718/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662283295310718' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662283295310718'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662283295310718'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-sastera-era-masa-depan.html' title='TENTANG SASTERA ERA MASA DEPAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662242997222710</id><published>2006-12-20T05:43:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T20:43:22.344-07:00</updated><title type='text'>TENTANG DARI KEKASIH KEPADA KEKASIH</title><content type='html'>PENGANTAR&lt;br /&gt;Segala puji bagi Allah S.W.T selaku Pencipta,Pemerintah dan Pentadbir sekelian alam.Salawat dan salam ke atas junjungan Besar Nabi Muhammad S.A.W ahli keluarga, para sahabat dan pengikut setia baginda hingga ke akhir zaman.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saya bersyukur dan amat gembira kerana dapat menyemadikan kata-kata dalam antologi sajak Dari Kekasih Kepada Kekasih hasil karya Yusuf Fansuri ini.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sememangnya diakui sajak merupakan medium yang berkesan untuk mengungkap, melahir,menggarap serta melontarkan rasa hati dan idea-idea agar dapat dikongsikan dengan khalayak. Sajak seharusnya dapat mencetuskan keghairahan manusia untuk memahami, memikirkan serta bertindak akal dan budi, berpandukan kepada pimpinan wahyu yang suci. Setiap sajak mempunyai kekuatannya tersendiri dan dapat memberi kesan mendalam terhadap perasaan pembacanya&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sajak-sajak yang termuat dalam antologi ini pendek dan ringkas. Penciptanya berjaya mengolah dengan menggunakan bahasa yang mudah difahami,bersahaja tapi mengandungi makna yang begitu mendalam.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yusuf Fansuri seperti yang dikenali merupakan insan yang cekal dan tidak mudah mengalah dengan keadaan. Beliau seorang yang kuat berkarya dan bermotivasi tinggi untuk maju dalam bidang bidang pengkaryaannya.Semoga dengan terbitnya antologi Dari Kekasih Kepada Kekasih akan mencetuskan gelombang baru dalam kehidupan penulis itu sendiri dan kepada khalayak yang mendampingi karyanya.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;gelombang cinta tak tertahan&lt;br /&gt;ghairah meraba lembah dan gunung&lt;br /&gt;sebati dalam jiwa insan&lt;br /&gt;selagi hidup takkan kenyang.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Terima kasih.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;al-Fadhil Ustaz Awang Nib Zuhairi Awg. Ahmad&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antologi sajak ini telah habis terjual dengan edisi terhad yang bernilai RM 3.99&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662242997222710?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662242997222710/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662242997222710' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662242997222710'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662242997222710'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-dari-kekasih-kepada-kekasih.html' title='TENTANG DARI KEKASIH KEPADA KEKASIH'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662220285031802</id><published>2006-12-20T05:37:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T20:52:44.740-07:00</updated><title type='text'>TENTANG KEMBALI KEPADA TUHAN</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/902567/jenal.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/635277/jenal.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PENGANTAR&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Dengan nama Tuhan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Yang Maha Pemurah&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Lagi Maha Pengasih&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Kata orang kepada aku&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Hidup ini suatu perjalanan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Yang mengandung persoalan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Yang mengudang jawapan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Bermula untuk mencari&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Berhenti apabila ditemui&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Hidup dan mati&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Kata aku kepada orang&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Perjalanan hidup ini&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Persoalan yang dikandung&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Jawapan yang diundang&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Mencari dari titik mula&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:85%;" &gt;&lt;p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; text-align: center;" face="trebuchet ms" align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Ditemui di titik henti&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Hidup dan bukan mati&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Tetapi mencari Jalan Kembali&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Kepada Tuhan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Yang Maha Pemurah&lt;br /&gt;Lagi Maha Pengasih&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:85%;" &gt;Zainal Abiddin Bin Ahmad&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Assistant Manager&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;MASTERKILL&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;U/p: Antologi sajak ini telah habis terjual dengan edisi terhad yang bernilai RM 3.99&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662220285031802?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662220285031802/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662220285031802' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662220285031802'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662220285031802'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-kembali-kepada-tuhan.html' title='TENTANG KEMBALI KEPADA TUHAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662182350963481</id><published>2006-12-20T05:31:00.000-08:00</published><updated>2009-06-03T20:55:11.421-07:00</updated><title type='text'>TENTANG EDAN WAKTU KASMARAN</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/258769/Zach.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/925873/Zach.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" &gt;PENGANTAR&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;“Memandang matahari dari satu sudut, memandang manusia dari segenap segi”, mengandung makna yang besar dalam menelaah antologi Yusuf Fansuri ini. Dalam pengucapan yang bombastic, antologi ini adalah upaya ekstreme pengkaryanya untuk&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;memperjuangkan eksistensi dirinya dalam lengking berlengking katakata seperti tegasnya;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;tanya hadir pada lahir?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;tanya lahir pada hadir?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;lahir dan hadir,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;hadir dan lahir&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;hidup mengalir&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;antologi “Kembali kepada tuhan”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Yusuf Fansuri nalar berkarya sejak mengenal&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;tandatanda di langit sekolah, tidak hentihenti&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;memacu dayacipta dan dayahidupnya, khusyuk&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;menelaah katakata sehingga menjadi dalam dalam kotemplasinya. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: trebuchet ms; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Antologi ini adalah kepribadian dirinya yang telah melalui proses penemuan diri yang intensif.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Cintamu!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Dalam API terbakar AKU&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Matahariku!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;antologi “Edan Waktu Kasmaran”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Lalu apa yang membikin pengkarya Yusuf Fansuri ini unik ialah kemahuannya untuk mengemansipasikan katakata sehingga meloloskan kita ke dalam ruang perenungan yang seperti sumur tanpa dasar,&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;membuka seribu satu kemungkinan deria enam itu. Disitulah rahasia Iqro’ sehingga persuruh Allah itu menggigil tak keruan.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Berahi peluru hidup&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Membenam ke dalam&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Aku!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Cedera &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;yang &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;Bahagia!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;antologi “Dari Kekasih Kepada Kekasih”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: trebuchet ms; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Sebenarnya tiada teori yang dapat menjelaskan&lt;span style="font-size:0;"&gt; &lt;/span&gt;sesebuah keindahan yang otentik seperti ini, tanpa pengawet, tanpa pewarna tiruan dan tanpa gelatin. Antologi ini HALAL UNTUK DIBACA.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: trebuchet ms; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: trebuchet ms; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-size:0;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Zacharia Abdulmanan&lt;/span&gt;&lt;o:p style="font-weight: bold; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;/o:p&gt; (&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Johan 5 Kali)&lt;/span&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Sayembara Hari Kebangsaan Peringkat Negeri Sarawak&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;U/p: Antologi sajak ini telah habis terjual dengan edisi terhad yang bernilai RM 3.99&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662182350963481?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662182350963481/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662182350963481' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662182350963481'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662182350963481'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/tentang-edan-waktu-kasmaran.html' title='TENTANG EDAN WAKTU KASMARAN'/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38255165.post-116662144374961706</id><published>2006-12-20T05:20:00.000-08:00</published><updated>2006-12-20T17:32:05.493-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/1600/952938/logo140.gif"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1822/861/320/543852/logo140.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;kredo makhluk &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;Yusuf Fansuri&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;(T.E.R.T.I.B)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;TOLERANSI&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;strong&gt;Tuhan adalah Raja segala Manusia dan Makhluk-Nya. Manusia adalah makhluk-Nya. Makhluk harus tunduk hanya kepada-Nya. Maka aku harus bertoleransi sesama makhluk ciptaan-Nya.&lt;/strong&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;EMPATI&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;strong&gt;Hidup ini sederhana maka bersederhanalah. Hari ini aku mungkin berada, mungkin esok aku papa. Ambilah apa yang ada dan selebihnya adalah milik Tuhan semesta.&lt;/strong&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;RESTU/REDHA&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;strong&gt;Segalanya adalah atas kehendak-Nya jua, aku setia dengan jiwa dan nurani. Segalanya punya Qada’ dan Qadar-Nya.&lt;/strong&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;TULUS IKHLAS&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;strong&gt;Aku pemurah dengan pertolongan, dermawan di dalam fikiran, zahir dan batin.&lt;/strong&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;ILMU&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;strong&gt;Al-Quran &amp; Hadis adalah rujukan aku.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: centerfont-family:arial;" align="left" &gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;BIJAKSANA&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText" style="COLOR: rgb(255,0,0)" align="left"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;Bijaksanalah seperti Sang Pangeran CINTA (Nabi S.A.W)&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/38255165-116662144374961706?l=tentangyusuf.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/feeds/116662144374961706/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=38255165&amp;postID=116662144374961706' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662144374961706'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38255165/posts/default/116662144374961706'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tentangyusuf.blogspot.com/2006/12/kredo-makhluk-yusuf-fansuri-t.html' title=''/><author><name>Yusuf Fansuri</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_bDgddHtpu08/SegYysIzXtI/AAAAAAAABnU/JxxWPWN2c8Q/S220/yfhalf.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry></feed>
